Over Erve Punte

Al eeuwen gastvrij

1825 – 19e eeuw

Als je op oude kaarten kijkt, zie je het al: in 1825 woonde de familie hier al. Onze over-over-overgrootouders, Olde Boerrichter op den Borg, hadden op deze plek een kleine boerderij. Het omliggende gebied bestond vooral uit woeste gronden die pas later – in de 19e eeuw – werden omgezet naar bos.

De voorgevel van de boerderij draagt het jaartal 1906, waarschijnlijk is toen het voorhuis aangebouwd maar de gebinten verraden een oudere oorsprong. Jarenlang was dit zowel woonhuis als stal. In 1959 werd een nieuw woonhuis gebouwd en kreeg de oude boerderij volledig een agrarische functie.

1919

De naam Punte op het erf

Met de komst van Grardus Punte in 1919 kreeg de boerderij haar huidige naam. Hij trouwde met Johanna Olde Boerrichter, de huisbruid — wat betekende dat dit haar geboortegrond was.

In deze periode ontstond een grote fruitkwekerij. Honderden fruitbomen stonden verspreid over de weilanden en bepaalden jarenlang het landschap rondom het erf.

Oorlog & naoorlogse tijd

Een plek van betekenis

Tijdens de oorlog was Erve Punte een onderduikadres. Ook kwamen hier kinderen logeren die vanuit het westen moesten vluchten voor de hongerwinter.

Na de oorlog bleek Erve Punte opnieuw een plek om op adem te komen: grote groepen kinderen kwamen hier vakantie vieren die anders nergens heen konden. Van die tijd zijn nog veel foto’s bewaard gebleven — kijk onderaan de pagina voor een impressie.

1960–1985

Van gemengde boerderij naar camping

In de jaren zestig stopte de fruitteelt door toenemende concurrentie. Het erf groeide uit tot een kleinschalige gemengde boerderij met ongeveer 20 koeien en 40 varkens die lekker buiten liepen. Dit ben ik samen met mijn zus Annette. Al voor dat de camping er was, waren we al lekker aan het 'kamperen' in de achtertuin.

In 1985 begonnen we met de camping. Toen waren er 5 plekken. Door de jaren heen groeide dit uit naar de 25 plekken die we nu nog steeds hebben.

2010–nu

Gastvrijheid zit in ons bloed

Gastvrijheid en ruimte bieden aan anderen zit ons in het bloed. In 2010 nam ik (dochter Henriëtte) het erf over en groeide Erve Punte verder: met boerderijkamers, trekkershutten, theehuis en vergaderlocatie. En alles met aandacht voor het behoud van het authentieke karakter en de kleinschalige beleving.

Het is een voorrecht om deze plek te delen met mensen die even tot rust willen komen en — net als wij — genieten van dit verscholen plekje midden in de natuur. Wij kiezen voor charme boven perfectie en houden van een ongedwongen, gemoedelijke sfeer.

In het kort